Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
VAN PRIORIJ NAAR ZELFSTANDIGE ABDIJ (1127-1257)
Gravure uit: Ph. J. MAILLART, Collection de costumes de tous les ordres monastique, supprimés à différentes époques, dans la ci-devant Belgique, Brussel, 1811.
Rond   1127   kwamen   de   eerste   monniken   naar   Vlierbeek.   Spoedig   werd   de nieuwe   stichting   verrijkt   met   schenkingen   door   leden   van   de   Brabantse   adel   en andere    welstellenden    en    verwierf    veel    aanzien.    Ze    bouwden    een    kleine eenvoudige kerk,  mogelijk slechts bestaande uit hout en leem.
Als   priorij,   afhankelijk   van   Afflichem,   wenste   Vlierbeek   autonomie.   Het   wendde   zich,   met   de   steun   van   de abten van Park en Averbode, tot de tegenpaus Victor IV (1159-1164).
        Paus    Victor    IV    was    als    kerkvorst    aangewezen    door    keizer    Frederik    Barbarossa    (1152-1190)    tegen Alexander   III   omdat   deze   laatste   paus   de   keizer   weerstand   bood   wat   betreft   diens   Italiaanse   politiek.   De tussenkomst   van   Victor   IV   ligt   vast   in   twee   bullen   uit   1163.   Hij   verweet Affligem   nalatigheid   ten   overstaan   van Vlierbeek,   schonk   dit   laatste   klooster   een   volledige   zelfstandigheid   en   beval   het   binnen   de   maand   een   eigen abt   te   kiezen.   De   monniken   gingen   hierop   gretig   in   en   reeds   op   18   augustus   1163   werd   Evrardus   (1163- 1173) tot eerste abt gewijd.       Affligem   legde   zich   evenwel   niet   neer   bij   deze   gang   van   zaken.   Pas   in   1173,   na   tussenkomst   van   de Brabantse   hertog,   van   kerkelijke   hoogwaardig-heidsbekleders   en   van   edelen,   werd   de   nieuwe   situatie   door het   moederklooster   aanvaard,   op   voorwaarde   dat   als   abt   te   Vlierbeek   steeds   een   monnik   zou   worden gekozen   die   te Affligem   was   geprofest.   Dit   zou   een   teken   zijn   van   de   vroegere   afhankelijkheid.   Daar   dit   voor de Vlierbeekse religieuzen moeilijk verteerbaar was, bleef de zaak lang aanslepen.       Het   conflict   laaide   in   1257   zodanig   terug   op   dat   paus   Alexander   IV   (1254-1261)   de   abt   van   Park   en   de deken   van   Sint-Rombouts   te   Mechelen   opdroeg   als   scheidsrechters   tussenbeide   te   komen.   De   hardnekkige houding   van   beide   partijen   noopte   kort   daarop   de   paus   de   abten   van   Grimbergen   en   Villers,   evenals   de bisschop   van Atrecht   als   bemiddelaars   aan   te   duiden.   Nog   in   hetzelfde   jaar   1257   hakte   hij   de   knoop   definitief door en ontsloeg hij Vlierbeek van alle ondergeschiktheid aan Affligem.
  tijdlijn