VAN PRIORIJ NAAR ABDIJ (1127-1257)

Gravure uit: Ph. J. MAILLART, Collection de costumes de tous les ordres monastique, supprimés à différentes époques, dans la ci-devant Belgique, Brussel, 1811.
Rond   1127   kwamen   de   eerste   monniken   naar   Vlierbeek.   Spoedig werd   de   nieuwe   stichting   verrijkt   met   schenkingen   door   leden   van   de Brabantse   adel   en   andere   welstellenden   en   verwierf   veel   aanzien. Ze     bouwden     een     kleine     eenvoudige     kerk,          mogelijk     slechts bestaande uit hout en leem.
Als   priorij,   afhankelijk   van Afflichem,   wenste   Vlierbeek   autonomie.   Het   wendde   zich,   met   de steun van de abten van Park en Averbode, tot de tegenpaus Victor IV (1159-1164).
      Paus   Victor   IV   was   als   kerkvorst   aangewezen   door   keizer   Frederik   Barbarossa   (1152-1190)   tegen Alexander    III    omdat    deze    laatste    paus    de    keizer    weerstand    bood    wat    betreft    diens    Italiaanse politiek.    De    tussenkomst    van    Victor    IV    ligt    vast    in    twee    bullen    uit    1163.    Hij    verweet   Affligem nalatigheid   ten   overstaan   van   Vlierbeek,   schonk   dit   laatste   klooster   een   volledige   zelfstandigheid   en beval   het   binnen   de   maand   een   eigen   abt   te   kiezen.   De   monniken   gingen   hierop   gretig   in   en   reeds op 18 augustus 1163 werd Evrardus (1163-1173) tot eerste abt gewijd.       Affligem   legde   zich   evenwel   niet   neer   bij   deze   gang   van   zaken.   Pas   in   1173,   na   tussenkomst   van de   Brabantse   hertog,   van   kerkelijke   hoogwaardig-heidsbekleders   en   van   edelen,   werd   de   nieuwe situatie   door   het   moederklooster   aanvaard,   op   voorwaarde   dat   als   abt   te   Vlierbeek   steeds   een monnik   zou   worden   gekozen   die   te   Affligem   was   geprofest.   Dit   zou   een   teken   zijn   van   de   vroegere afhankelijkheid.   Daar   dit   voor   de   Vlierbeekse   religieuzen   moeilijk   verteerbaar   was,   bleef   de   zaak lang aanslepen.       Het   conflict   laaide   in   1257   zodanig   terug   op   dat   paus Alexander   IV   (1254-1261)   de   abt   van   Park   en de   deken   van   Sint-Rombouts   te   Mechelen   opdroeg   als   scheidsrechters   tussenbeide   te   komen.   De hardnekkige   houding   van   beide   partijen   noopte   kort   daarop   de   paus   de   abten   van   Grimbergen   en Villers,   evenals   de   bisschop   van Atrecht   als   bemiddelaars   aan   te   duiden.   Nog   in   hetzelfde   jaar   1257 hakte hij de knoop definitief door en ontsloeg hij Vlierbeek van alle ondergeschiktheid aan Affligem.
Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek         

VAN PRIORIJ NAAR ABDIJ (1127-1257)

Gravure uit: Ph. J. MAILLART, Collection de costumes de tous les ordres monastique, supprimés à différentes époques, dans la ci-devant Belgique, Brussel, 1811. Rond 1127 kwamen de eerste monniken naar Vlierbeek. Spoedig werd de nieuwe stichting verrijkt met schenkingen door leden van de Brabantse adel en andere welstellenden en verwierf veel aanzien. Ze bouwden een kleine eenvoudige kerk,  mogelijk slechts bestaande uit hout en leem.
Als    priorij,    afhankelijk    van    Afflichem,    wenste    Vlierbeek autonomie.   Het   wendde   zich,   met   de   steun   van   de   abten van   Park   en   Averbode,   tot   de   tegenpaus   Victor   IV   (1159- 1164).
      Paus   Victor   IV   was   als   kerkvorst   aangewezen   door   keizer Frederik   Barbarossa   (1152-1190)   tegen   Alexander   III   omdat deze   laatste   paus   de   keizer   weerstand   bood   wat   betreft   diens Italiaanse   politiek.   De   tussenkomst   van   Victor   IV   ligt   vast   in twee    bullen    uit    1163.    Hij    verweet    Affligem    nalatigheid    ten overstaan    van    Vlierbeek,    schonk    dit    laatste    klooster    een volledige   zelfstandigheid   en   beval   het   binnen   de   maand   een eigen   abt   te   kiezen.   De   monniken   gingen   hierop   gretig   in   en reeds   op   18   augustus   1163   werd   Evrardus   (1163-1173)   tot eerste abt gewijd.       Affligem   legde   zich   evenwel   niet   neer   bij   deze   gang   van zaken.   Pas   in   1173,   na   tussenkomst   van   de   Brabantse   hertog, van    kerkelijke    hoogwaardig-heidsbekleders    en    van    edelen, werd   de   nieuwe   situatie   door   het   moederklooster   aanvaard, op   voorwaarde   dat   als   abt   te   Vlierbeek   steeds   een   monnik   zou worden   gekozen   die   te   Affligem   was   geprofest.   Dit   zou   een teken   zijn   van   de   vroegere   afhankelijkheid.   Daar   dit   voor   de Vlierbeekse    religieuzen    moeilijk    verteerbaar    was,    bleef    de zaak lang aanslepen.         Het    conflict    laaide    in    1257    zodanig    terug    op    dat    paus Alexander   IV   (1254-1261)   de   abt   van   Park   en   de   deken   van Sint-Rombouts    te    Mechelen    opdroeg    als    scheidsrechters tussenbeide   te   komen.   De   hardnekkige   houding   van   beide partijen   noopte   kort   daarop   de   paus   de   abten   van   Grimbergen en   Villers,   evenals   de   bisschop   van   Atrecht   als   bemiddelaars aan   te   duiden.   Nog   in   hetzelfde   jaar   1257   hakte   hij   de   knoop definitief      door      en      ontsloeg      hij      Vlierbeek      van      alle ondergeschiktheid aan Affligem.

Abdij van Vlierbeek

Geschiedenis