Op  

3  

september  

1876  

sloeg  

de  

bliksem  

in,  

het  

bovenste  

deel  

van  

de

toren  

brande  

af.  

Bij  

de  

herstelling  

verving  

bouwmeester  

van  

Arenberg

het eiken gebint door een ijzeren constructie, een nieuwigheid in die tijd.

 

Vanaf  

1831  

was  

door  

de  

jonge  

gemeente  

Kessel-Lo  

een  

schoollokaal

ingericht    

in    

een    

der    

vertrekken    

aan    

de    

westerpoort.    

De    

eerste

onderwijzer,  

Petrus  

Ruelens,  

cumuleerde  

tevens  

de  

functies  

van  

koster,

orgelist,  

kerkzanger,  

herbergier  

en  

winkelier.  

Het  

schooltje  

telde  

tijdens

het  

jaar  

1844-1845  

87  

kinderen.  

Na  

Ruelens  

werd  

in  

1847  

de  

eerste

gediplomeerde  

onderwijzer  

benoemd  

en  

het  

jaar  

daarop  

werd  

in  

een

deel  

van  

het  

nieuw  

abtskwartier  

ingericht  

als  

schoollokaal,  

als  

woonst

voor  

de  

onderwijzer  

en  

als  

vergaderzaal  

voor  

het  

gemeentebestuur.  

Pas

in  

1867  

verhuisden  

allen  

naar  

een  

nieuw  

en  

imposant  

gemeentehuis  

met

school,  

opgetrokken  

op  

Heffel  

(Gemeenteplein).  

De  

gemeentediensten

betrokken   

dit   

gebouw   

tot   

in   

1938,   

wanneer   

ze   

verhuisden   

naar

Heuvelhof.  

Het  

oude  

gemeentehuis  

zou  

naderhand  

plaats  

ruimen  

voor

een moderne school.

Op  

7  

september  

1928  

verleende  

koning  

Albert  

toelating  

de  

gemeente

Kessel-Lo  

om  

een  

wapenschild  

te  

voeren.  

Hiervoor  

werd  

op  

passende

wijze dat van de vroegere abdij gekozen.

Naast   

de   

kerk   

eisten   

ook   

de   

andere   

abdijgebouwen   

een   

regelmatig

onderhoud.

Het  

voormalige  

wagenhuis  

van  

de  

abdij  

werd  

in  

1912  

omgevormd  

tot

woonst met stal en schuur.

Kort  

tevoren  

was  

het  

gesukkel  

begonnen  

met  

de  

westerpoort.  

In  

1910

werd  

ze  

voor  

de  

eerste  

keer  

erg  

beschadigd  

door  

een  

te  

hoog  

geladen

wagen.

Twee  

jaar  

later  

stelde  

architect  

Pieter  

Langerock  

een  

plan  

op  

om

de  

poort  

in  

haar  

oorspronkelijke  

staat  

te  

herstellen,  

inclusief  

bovenbouw

en   

toren.   

Hij   

baseerde   

zich   

voor   

deze   

reconstructie   

op   

Vlierbeekse

geschiedenis  

van  

Antonius  

Sanderus  

uit  

1659.  

De  

aanbesteding  

ging

door  

op  

11  

augustus  

1914.  

Om  

in  

de  

toekomst  

problemen  

te  

vermijden

berichtte  

het  

gemeentebestuur,  

dat  

financieel  

bij  

de  

zaak  

betrokken  

was,

op  

dezelfde  

dag  

aan  

de  

kerkfabriek  

dat  

de  

poort  

voortaan  

diende  

te

worden   

afgesloten   

voor   

het   

verkeer!   

Het   

uitbreken   

van   

de   

Eerste

Wereldoorlog  

zou  

de  

uitvoering  

van  

het  

plan  

Langerock  

in  

verband  

met  

de  

westerpoort  

verhinderen.  

Ze  

werd  

bovenaan

slechts   

opgelapt   

met   

een   

houten   

beschutting.   

Deze   

zou   

pas   

in   

1950   

door   

een   

slordige   

bakstenen   

boog   

worden

vervangen.  

In  

1982  

zou  

de  

poort  

nogmaals  

worden  

aangereden  

en  

voorlopig  

gerepareerd.  

Op  

20  

mei  

1983  

was  

ze

opnieuw  

het  

slachtoffer  

van  

het  

verkeer  

en,  

nauwelijks  

hersteld,  

liep  

ze  

weerom  

aanzienlijke  

schade  

op  

in  

1990  

en  

2002.

Na  

de  

grondige  

restauratie  

in  

2009  

is  

de  

doorgang  

voor  

auto's  

langs  

de  

westerpoot  

onmogelijk  

gemaakt  

en  

zijn  

er  

geen

parkeerplaatsen   

meer   

binnen   

de   

muren   

van   

de   

abdij.   

De   

toegang   

langs   

de   

Noorderpoort   

is   

voorbehouden   

voor

ceremoniewagens en leveringen.

 
ets uit DE CLOET, Châteaux en Monuments des Pays-Bas, Brussel, 1830, nr. 48. ets uit DE CLOET, Châteaux en Monuments des Pays-Bas, Brussel, 1830, nr. 48. Ets van L. VORSTERMANS	 junior, in A. SANDERUS, Chorographia sacra 	Vlierbaci, Brussel 1659 Ets van L. VORSTERMANS	 junior, in A. SANDERUS, Chorographia sacra 	Vlierbaci, Brussel 1659 Naar een 14de-eeuws model. Randschrift +SIGILLUM.CONVENTUS.MONASTERII.DE.FLIDERBECKE Naar een 14de-eeuws model. Randschrift +SIGILLUM.CONVENTUS.MONASTERII.DE.FLIDERBECKE Op trouwboekje rond 1930 Op trouwboekje rond 1930 VLIERBEEK NA DE AFSCHAFFING  VAN DE ABDIJ 1845-1945
Abdij van Vlierbeek

Op    

3    

september    

1876    

sloeg    

de

bliksem  

in,  

het  

bovenste  

deel  

van  

de

toren   

brande   

af.   

Bij   

de   

herstelling

verving  

bouwmeester  

van  

Arenberg

het   

eiken   

gebint   

door   

een   

ijzeren

constructie,   

een   

nieuwigheid   

in   

die

tijd.

 

Vanaf    

1831    

was    

door    

de    

jonge

gemeente           

Kessel-Lo           

een

schoollokaal   

ingericht   

in   

een   

der

vertrekken   

aan   

de   

westerpoort.   

De

eerste  

onderwijzer,  

Petrus  

Ruelens,

cumuleerde  

tevens  

de  

functies  

van

koster,         

orgelist,         

kerkzanger,

herbergier  

en  

winkelier.  

Het  

schooltje  

telde  

tijdens  

het  

jaar

1844-1845   

87   

kinderen.   

Na   

Ruelens   

werd   

in   

1847   

de

eerste   

gediplomeerde   

onderwijzer   

benoemd   

en   

het   

jaar

daarop   

werd   

in   

een   

deel   

van   

het   

nieuw   

abtskwartier

ingericht  

als  

schoollokaal,  

als  

woonst  

voor  

de  

onderwijzer

en   

als   

vergaderzaal   

voor   

het   

gemeentebestuur.   

Pas   

in

1867   

verhuisden   

allen   

naar   

een   

nieuw   

en   

imposant

gemeentehuis     

met     

school,     

opgetrokken     

op     

Heffel

(Gemeenteplein).    

De    

gemeentediensten    

betrokken    

dit

gebouw    

tot    

in    

1938,    

wanneer    

ze    

verhuisden    

naar

Heuvelhof.  

Het  

oude  

gemeentehuis  

zou  

naderhand  

plaats

ruimen voor een moderne school.

Op  

7  

september  

1928  

verleende  

koning  

Albert  

toelating  

de

gemeente      

Kessel-Lo      

om      

een

wapenschild  

te  

voeren.  

Hiervoor  

werd

op    

passende    

wijze    

dat    

van    

de

vroegere abdij gekozen.

Naast  

de  

kerk  

eisten  

ook  

de  

andere

abdijgebouwen       

een       

regelmatig

onderhoud.

Het   

voormalige   

wagenhuis   

van   

de

abdij   

werd   

in   

1912   

omgevormd   

tot

woonst met stal en schuur.

Kort     

tevoren     

was     

het     

gesukkel

begonnen   

met   

de   

westerpoort.   

In

1910  

werd  

ze  

voor  

de  

eerste  

keer  

erg

beschadigd  

door  

een  

te  

hoog  

geladen

wagen.     

Twee     

jaar     

later     

stelde

architect   

Pieter   

Langerock   

een   

plan

op      

om      

de      

poort      

in      

haar

oorspronkelijke    

staat    

te    

herstellen,

inclusief   

bovenbouw   

en   

toren.   

Hij

baseerde         

zich         

voor         

deze

reconstructie         

op         

Vlierbeekse

geschiedenis    

van    

Antonius    

Sanderus    

uit    

1659.    

De

aanbesteding  

ging  

door  

op  

11  

augustus  

1914.  

Om  

in  

de

toekomst      

problemen      

te      

vermijden      

berichtte      

het

gemeentebestuur,  

dat  

financieel  

bij  

de  

zaak  

betrokken  

was,

op  

dezelfde  

dag  

aan  

de  

kerkfabriek  

dat  

de  

poort  

voortaan

diende    

te    

worden    

afgesloten    

voor    

het    

verkeer!    

Het

uitbreken  

van  

de  

Eerste  

Wereldoorlog  

zou  

de  

uitvoering

van   

het   

plan   

Langerock   

in   

verband   

met   

de   

westerpoort

verhinderen.  

Ze  

werd  

bovenaan  

slechts  

opgelapt  

met  

een

houten   

beschutting.   

Deze   

zou   

pas   

in   

1950   

door   

een

slordige  

bakstenen  

boog  

worden  

vervangen.  

In  

1982  

zou

de   

poort   

nogmaals   

worden   

aangereden   

en   

voorlopig

gerepareerd.   

Op   

20   

mei   

1983   

was   

ze   

opnieuw   

het

slachtoffer  

van  

het  

verkeer  

en,  

nauwelijks  

hersteld,  

liep  

ze

weerom  

aanzienlijke  

schade  

op  

in  

1990  

en  

2002.  

Na  

de

grondige  

restauratie  

in  

2009  

is  

de  

doorgang  

voor  

auto's

langs  

de  

westerpoot  

onmogelijk  

gemaakt  

en  

zijn  

er  

geen

parkeerplaatsen  

meer  

binnen  

de  

muren  

van  

de  

abdij.  

De

toegang   

langs   

de   

Noorderpoort   

is   

voorbehouden   

voor

ceremoniewagens en leveringen.

ets uit DE CLOET, Châteaux en Monuments des Pays-Bas, Brussel, 1830, nr. 48. ets uit DE CLOET, Châteaux en Monuments des Pays-Bas, Brussel, 1830, nr. 48. Ets van L. VORSTERMANS	 junior, in A. SANDERUS, Chorographia sacra 	Vlierbaci, Brussel 1659 Ets van L. VORSTERMANS	 junior, in A. SANDERUS, Chorographia sacra 	Vlierbaci, Brussel 1659 Naar een 14de-eeuws model. Randschrift +SIGILLUM.CONVENTUS.MONASTERII.DE.FLIDERBECKE Naar een 14de-eeuws model. Randschrift +SIGILLUM.CONVENTUS.MONASTERII.DE.FLIDERBECKE Op trouwboekje rond 1930 Op trouwboekje rond 1930 VLIERBEEK NA DE AFSCHAFFING  VAN DE ABDIJ 1845-1945

Abdij van Vlierbeek