Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
BASEMENT VAN DE ZUILEN VAN DE PANDGANG UIT DE 13de EEUW
      Deze   blauwe   hardsteen,   oorspronkelijk   afkomstig   uit   het   Maasbekken,   werd   in   het   najaar   van   1947   toevallig   ontdekt   bij het   tuinieren.   André   Smeyers   haalde   er   indertijd   de   alombekende   architectuurhistoricus   Raymond   Lemaire   bij   die   de steen onmiddellijk herkende als onderdeel van een oude pandgang van rond 1230.         Ooit   vormde   deze   steen   de   basis   (vandaar   de   benaming   'basement')   van   één   van   de   zuilenkolommen   die   rond   de pandhof   opgesteld   stonden   en   de   grens   tussen   de   pandgang   en   de   pandtuin   markeerden.   Zoals   bijvoorbeeld   ook   in   de Sint-Geertruikerk van Nijvel.          Op   dit   basement   stonden   vijf   zuiltjes   waarvan   de   middelste   zuil   een   grotere   doorsnede   had   dan   de   vier   andere   zuiltjes. Bovendien   stonden   deze   vier   zuiltjes   los   van   de   middelste   zuil,   op   ca.   1-2   cm.   Dit   bijzondere   vakmanschap   moet   een   lust geweest zijn voor het oog!         Dit   is   het   enige   bewijs   dat   Vlierbeek   reeds   in   het   tweede   kwart   van   de   dertiende   eeuw,   goed   een   eeuw   na   haar oprichting,   een   stenen   klooster   bezat.   Voor   de   bouwgeschiedenis   van   de   abdij   vormt   deze   steen   dan   ook   een   uiterst belangrijk document. Bovendien is deze steen het oudste relict dat op de abdijsite aanwezig is!            Sinds   de   late   jaren   zestig   stond   de   steen   onbeschut   in   de   pastorijtuin,   vast   gemetsteld   op   een   sokkel.   Over   het   ganse oppervlakte    bevonden    zich    mossen.    Deze    mossen    creëren    voor    zichzelf    een    zure    omgeving.    Deze    zuren    vreten vervolgens   in   het   oppervlak   van   de   steen   in   en   zorgen   op   termijn   voor   zeer   vele   putjes   die   het   egale   oppervlak   van   de steen    vernielen.    Deze    steen    is    veel    te    belangrijk    om    buiten    verder    te    laten    verkommeren.    Een    conserverende behandeling     van     de     steen     drong     zich     op.     De     steen     werd     behandeld     in     de     werkplaats     van     Lapis     Arte ( http://www.lapisarte.be/nl/ ).         Op    de   Abdijdagen    van    9    tot    11    oktober    2015     werd    de    steen    getoond    en    is    nu    opgesteld    in    het    onthaallokaal Broederportier.   Op   termijn   is   de   nog   te   restaureren   arm   van   de   zeventiende-eeuwse   pandgang   een   gedroomde   plek   om dit basement permanent tentoon te stellen.
  tijdlijn