Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
HET DOMEIN VLIERBEEK
      De   benedictijnenabdij   van   Vlierbeek   werd   in   1125   gesticht   in   een   periode   waarin   Leuven zich   volop   tot   een   stad   ontwikkelde.   In   dat   jaar   schonk   Godfried   met   de   Baard,   graaf   van Leuven   en   eerste   hertog   van   Brabant,   een   stuk   grond   aan   de   bloeiende   benedictijnenabdij van   Affligem,   om   in   Vlierbeek   een   kerk   en   klooster-gemeenschap   op   te   richten   en   te bidden voor het zieleheil van hemzelf en zijn verwanten. In   de   schenkingsoorkonde   wordt   dit   domein   Fliderbeca   genoemd   omwille   van   een   rivier die het doorsneed.       Godfried   verleende   hierbij   alle   mogelijke   vrijstellingen   en   stond   ook   het   vrije   gebruik   toe van   de   bossen,   weiden   en   waters   in   de   omgeving,   opdat   de   nieuwe   stichting   in   de   beste materiële voorwaarden kon worden gerealiseerd.
      Het   domein   Vlierbeek,   dat   de   hertog   in   1125   had geschonken,    omvatte    meer    dan    het    gebied    dat weldra   door   de   kloostermuren   zou   worden   omsloten. Het   vormde   een   grote   driehoek   waarvan   de   vorm nog   steeds   in   het   landschap   herkenbaar   blijft.   Er   bij aansluitend,      ontwikkelde      zich      spoedig      enige bewoning.   In   1158   was   er   al   sprake   van   het   gehucht Schoor.   Dit   strekte   zich   uit   langs   de   flanken   van   de Schoorbergh   (huidige   Schoolbergen).   Een   document uit    de    l4de    eeuw    vernoemt    de    plaats    Huffel    (de omgeving     van     het     Gemeenteplein,     ook     Heffel genoemd).   De   Pleen   of   Plyne   (De   Plein)   wordt   voor het   eerst   vermeld   in   1597.   Tussen   het   beschreven driehoekige   domein   en   de   Kesselberg,   die   reeds   als dusdanig    genoemd    wordt    in    een    document    van 1251,   ontstond   het   gehucht   Kessel,   nu   nog   bekend als   Beneden-Kessel.   Wat   deze   bewoning   concreet betekende   leert   een   telling   van   1598:   Huffel   omvatte 12   huizen   en   4   hoeven;   op   de   Plein   bevonden   zich   7 woonsten   en   1   pachthof;   Schoor   telde   ongeveer   10 woningen    waaronder    3    hoeven.    Kessel    was    het dichts     bewoond     met     25     huizen,     waaronder     11 pachthoven en een herberg.