Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
GASTHOF EN TOEVLUCHTSOORD
         Te   Vlierbeek   gingen   de   dagen,   de   jaren   voorbij   op   het   ritme van    ora    et    labora    -    “werkt    en    bidt”,    het    devies    van    de benedictijnen.       Gewijde       lezing,       handenarbeid       en       het gemeenschappelijk   koorgebed   wisselden   elkaar   aanhoudend   af. Zevenmaal    overdag    en    eenmaal    in    de    nacht    zongen    de monniken in het koor samen het breviergebed.       Toch   waren   de   dagen   niet   eender.   De   abdij   ontving   soms voorname     gasten.     In     1270     bijvoorbeeld     vereerde     Aleidis, hertogin van Brabant (1267-1273), de abdij met een bezoek. Adolf   II   van   der   Mark,   bisschop   van   Luik   (1313-1344),   werd   in 1316    tijdelijk    opgenomen    toen    hij    uit    Luik    moest    vluchten wegens een heftige revolte van de stedelingen.       Toen   hertog   Jan   III   van   Brabant   (1312-   1355)   dit   vernam, spoedde   hij   zich   naar   Vlierbeek   om   de   bisschop   hulp   aan   te bieden.   In   Vlierbeek   zouden   bij   deze   gelegenheid   belangrijke politieke     besprekingen     zijn     gevoerd.     Uit     dank     voor     de gastvrijheid    verhoogde    de    hertog    bepaalde    vrijheden    van    de abdij.       Meer   tragisch   was   in   1277   een   conflict   tussen   de   abt   en   de inwoners   van   Leuven   met   betrekking   tot   bepaalde   rechten.   Toen de   Kamerijkse   bisschop   Ingelramnus   van   Créquy   de   Vlierbeekse prelaat   hierin   gelijk   gaf,   namen   de   Leuvenaars   het   recht   in   eigen handen,     en     met     medeweten     van     de     Brabantse     hertog plunderden ze de abdij.       Voor   de   abten   was   het   van   het   hoogste   belang   goede   relaties te   onderhouden   met   de   wereldlijke   overheden,   vooral   met   het oog   op   het   behouden   of   zelfs   vermeerderen   van   voorrechten.   In 1377    bekwam    Theodoricus    Naghel    (1366-1382)    van    hertog Wenceslas     van     Brabant     (1355-1383)     bevestiging     van     alle privileges.   De   landsheren   van   hun   kant   konden   rekenen   op   de steun    van    de    abten.    Wanneer    bijvoorbeeld    in    1415    een vredesverdrag    werd    gesloten    tussen    de    Brabanders    en    de Limburgers,   trad   abt   Jacobus   Roelandts   op   als   getuige.   Van   zijn voorganger       Rudolfus       Keysers       is       geweten       dat       hij vriendschappelijke   betrekkingen   onderhield   met   de   toenmalige Brabantse hertog.
  tijdlijn