ABT JACOB MAROTEL (1544-1567)

 

De   opvolger   van   Jan   van   Panhuys   was   Jacob   Marotel   (1544-1567),   tevoren   monnik   in   de abdij   van   Sint-Bertijns   te   Saint   Omer.   Samen   met   de   andere   Brabantse   abten   was   hij   in 1555 aanwezig bij de plechtige troonsafstand van Karel V te Brussel. Latere   feiten   laten   toe   de   vraag   te   stellen   of   de   keuze   van   Marotel   tot   abt   wel   gelukkig   is geweest. Al   in   1560   deden   zich   moeilijkheden   voor   die   aan   het   licht   kwamen   tijdens   een visitatie    of    kerkelijk    onderzoek,    gehouden    op    verzoek    van    Margaretha    van    Parma, landvoogdes   der   Nederlanden   (1559-1567).   Uit   de   informatie   die   haar   na   de   visitatie werd   toegezonden,   leren   we   dat   de   abdij   niet   meer   behoorlijk   onderhouden   werd;   het regende   in   de   slaapzaal,   de   liturgische   gewaden   waren   versleten   en   de   bibliotheek verkeerde   in   slechte   toestand.   Bovendien   verbleef   de   abt   te   vaak   buiten   zijn   klooster, waardoor de kloostertucht geheel verslapte. Dat   een   minder   geschikte   overste   kon   aangesteld   worden   is   te   begrijpen.   In   1515   had immers   Keizer   Karel   V    van   paus   Leo   X   het   benoemingsrecht   over   de   abdijen   in   de Nederlanden   bekomen.   Dit   leidde   tot   tal   van   misbruiken,   waarbij   in   sommige   abdijen   zelfs niet-religieuzen   tot   abtelijke   waardigheden   werden   benoemd.   De   kloosters   verzetten   zich dan    ook    terecht    en    onder    koning    Filips    II    (1555-1598)    zou    een    compromis    worden gesloten.   Dit   hield   in   dat   bij   een   vacature   koninklijke   commissarissen   de   stemmen   van   de religieuzen    moesten    gaan    inzamelen.    De    vorst    mocht    dan    één    van    de    naar    voor geschoven   kandidaten   aanduiden,   waarop   een   kerkelijke   bekrachtiging   zou   plaatsgrijpen. Dit    was    alvast    een    verbetering,    al    bleef    de    mogelijkheid    tot    ingrijpen    van    de    vorst bestaan.   Dit   systeem   zou   ook   te   Vlierbeek   tijdens   het   verdere   Ancien   Régime   worden toegepast. .
Abdij van Vlierbeek
Consequat pariatur excepteur officia.
ABT JAN HAUTAERT  (1568-1571) De kwestie-Marotel sleepte aan, doch in 1567 slaagden de abten van Affligem en van Sint-Geertrui te Leuven erin hem te doen abdiceren ten voordele van Jan Hautaert, religieus te Affligem en aanbevolen door Filips II. De akte van afstand vermeldt diplomatisch dat ze gebeurde á cause des continuelles débilité et maladies van de abt. Het   abbatiaat   van   Hautaert   was   zeer   kort,   doch   heilzaam (1568   1571).   Hij   herstelde   de   tucht   met   vaste   hand.   In   de annalen    van    de    abdij    van    Bursfeld    staat    hij    daarom opgetekend     als     abbas     reformator,     abt-vernieuwer.     Hij bekwam    bovendien    een    bijzonder    voorrecht.    Hij    en    zijn opvolgers    zouden    voortaan    jaarlijks    op    het    feest    van Sacramentsdag   pontificaal   mogen   celebreren   in   de   kerk   van Sint-Goedele    te    Brussel.    Dit    schijnt    een    zeer    begeerd privilege   te   zijn   geweest   waaraan   Vlierbeek   de   eeuwen   door ten zeerste heeft gehouden C  
© Heemkundige Kring Vlierbeek         

  ABT JACOB MAROTEL (1544-1567)

 

De   opvolger   van   Jan   van   Panhuys   was   Jacob   Marotel (1544-1567),    tevoren    monnik    in    de    abdij    van    Sint- Bertijns     te     Saint     Omer.     Samen     met     de     andere Brabantse    abten    was    hij    in    1555    aanwezig    bij    de plechtige troonsafstand van Karel V te Brussel. Latere   feiten   laten   toe   de   vraag   te   stellen   of   de   keuze van   Marotel   tot   abt   wel   gelukkig   is   geweest.   Al   in   1560 deden   zich   moeilijkheden   voor   die   aan   het   licht   kwamen tijdens   een   visitatie   of   kerkelijk   onderzoek,   gehouden   op verzoek   van   Margaretha   van   Parma,   landvoogdes   der Nederlanden   (1559-1567).   Uit   de   informatie   die   haar   na de   visitatie   werd   toegezonden,   leren   we   dat   de   abdij   niet meer   behoorlijk   onderhouden   werd;   het   regende   in   de slaapzaal,   de   liturgische   gewaden   waren   versleten   en de   bibliotheek   verkeerde   in   slechte   toestand.   Bovendien verbleef   de   abt   te   vaak   buiten   zijn   klooster,   waardoor   de kloostertucht geheel verslapte. Dat      een      minder      geschikte overste   kon   aangesteld   worden is    te    begrijpen.    In    1515    had immers    Keizer    Karel    V     van paus            Leo            X            het benoemingsrecht        over        de abdijen      in      de      Nederlanden bekomen.   Dit   leidde   tot   tal   van misbruiken,   waarbij   in   sommige abdijen   zelfs   niet-religieuzen   tot abtelijke   waardigheden   werden benoemd.          De          kloosters verzetten   zich   dan   ook   terecht en     onder     koning     Filips     II     (1555-1598)     zou     een compromis    worden    gesloten.    Dit    hield    in    dat    bij    een vacature   koninklijke   commissarissen   de   stemmen   van de   religieuzen   moesten   gaan   inzamelen.   De   vorst   mocht dan    één    van    de    naar    voor    geschoven    kandidaten aanduiden,    waarop    een    kerkelijke    bekrachtiging    zou plaatsgrijpen.   Dit   was   alvast   een   verbetering,   al   bleef   de mogelijkheid    tot    ingrijpen    van    de    vorst    bestaan.    Dit systeem   zou   ook   te   Vlierbeek   tijdens   het   verdere Ancien Régime worden toegepast.

Abdij van Vlierbeek

JOHANNES HAUTAERT (1568-1571)

Geschiedenis