Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
Bij   de   aanstelling   van    Abt   Meugens   in   1792   werd   hem   een    lofdicht    aangeboden.   Het   gedicht   is   opgevat   als   een biografie   van   de   abt   waarin   uitbundig   zijn   lof   wordt   gezongen.   De   tekst   is   verlucht   met   het   wapen   en   devies   van   de prelaat,   lauwerkronen,   bloemen   en   vruchten;   in   twee   medaillons   is   het   zaaien   en   oogsten   uitgebeeld,   enerzijds   een zinspeling   op   de   boerenafkomst   van   deze   overste,   en   anderzijds   een   omzetting   in   beeld   van   zijn   devies:   Pulchritudo agri mecum. In   1794   vielen   de   Fransen   voor   de   tweede   maal   in   de   Zuidelijke   Nederlanden   binnen   en   versloegen   het   Oostenrijkse leger.   De      Vlierbeekse   religieuzen   vluchtten   naar   Düsseldorf,   waar   ze   over   een   refuge   beschikten.   Ze   werden   in augustus   1795      op   bevel   van   de   Fransen   verplicht   naar   Vlierbeek   weer   te   keren,   of   hun   bezittingen   zouden   worden verbeurd   verklaard.   De   terugkeer   was   van   korte   duur.   Wegens   de   officiële   afschaffing   van   alle      kloosters   door   een algemene    maatregel    van    de    Franse    overheden    op    1    september    1796,    hield    de    abdij    op    te    bestaan.     De Vlierbeekse   monniken   verzette   zich   echter   koppig   daarom   werden   ze   op   11   januari   1797   met   militair   vertoon verdreven. Zoals   de   meeste   andere   kloosters   in   de      Zuidelijke   Nederlanden   werd   de   abdij   door   de   Fransen   te   gelde   gemaakt. De   roerende   goederen   boden   ze   op   17   maart   1797   te   koop   aan.   Ze   moesten   de   kunstwerken      selecteren,   met   de bedoeling   de   meest   waardevolle   naar   Parijs   te   zenden.   De   onroerende   bezittingen   werden   opgedeeld   in   niet   minder dan   168   kavels.   De   eerste   kavel   omvatte   de   abdij   zelf,   de   tweede   de   gronden   daar   omheen.   De   overige      loten hadden betrekking op landerijen en landbouwuitbatingen in een wijde omgeving. De   abdij   werd   op   26   april   1798   openbaar   verkocht .   Ze   werd   eigendom   van   Jean   Bourdon,   een   Parijzenaar.   De omliggende    landerijen    kwamen    in    handen    van    Jan   Antoon    de    Becker    uit    Leuven.    Die    kocht    kort    daarop    de abdijgebouwen   van   Bourdon.   De   abdij   was   in   goede   handen.   De   Becker   was   de   broer   van   een   der   monniken   en handelde   in   hun   opdracht,   in   de   vaste      overtuiging   dat   het   Franse   regime   niet   lang   zou   standhouden   en   de   abdij weldra   kon   hersteld   worden.   Inderdaad,   na   het      Concordaat   van   Napoleon   in   1801,   keerden   de   abt   en   enkele monniken     weer,     doch     de     herinrichting     van     het     kloosterleven     bleek,     zoals     voor     veel     andere     religieuze gemeenschappen, onmogelijk, vooral wegens het ontbreken van materiele middelen. In   1803   werd   de   kerk   opnieuw   in   gebruik   genomen.   In   1809   en   1815,   ten   tijde   van   de   oorlogen   tegen   Napoleon, diende   de   abdij   als   militairhospitaal.   In   1827   stichtte   Willem   I   (1772-1843),   koning   der   Nederlanden,   de   gemeente Kessel-Lo,   samengesteld   uit   de   gehuchten   Kessel,   Lo   en   Blauwput.      De   Becker   schenkt   de   voormalige   abdijkerk,   die nog   steeds   in   zijn   bezit   was,   aan   de   Mechelse   aartsbisschop,   F.-A.   de   Méan,   met   de   bedoeling   ze   als   zelfstandig parochiecentrum   voor   de   nieuwe   gemeente   in   te   richten.   De   aartsbisschop   verhief   daarop,   op   14   september   1830, het   bedehuis   tot   parochiekerk.   Een   kerkfabriek   werd   geïnstalleerd.   Bij   beslissing   van   Willem   I   werden   de   grenzen   van de   nieuwe   gemeente   en   parochie   officieel   vastgelegd.      De   band   met   het   verleden      werd   door   het   pas   aangestelde gemeentebestuur    herkend    door    de    overname    van    het    zegel    van    de    abdij    als    gemeentewapen.    Het    eerste gemeentehuis en schooltje van  Kessel-Lo werden in de abdijgebouwen  ingericht. In   1837   stond   De   Becker   de   rest   van   de      gebouwen   en   de   tuinen   af   aan   de   kerkfabriek.   De   omringende   landerijen   die tot   het   oorspronkelijke   domein   behoorden,   maakte   hij   over   aan   het   aartsbisdom   Mechelen   om   met   de   opbrengst ervan studiebeurzen te stichten. De   jonge   kerkfabriek   had   het   niet   gemakkelijk.   De   abdij   had   tijdens   de   voorbije   decennia   veel   geleden   en   herstel   was dringend   noodzakelijk.   Om   over   de   nodige   middelen   te   beschikken   verhuurde   de   kerkfabriek   van   bij   de   aanvang   de meeste abdijgebouwen aan particulieren.    
 François Xavier Joseph Jacquin, 1792, Privébezit Joseph Paelinck, 1819
ABT ILDEPHONSUS MEUGENS 1792 - AFSCHAFFING ABDIJ 1 SEPTEMBER 1796  + 26 JULI 1806
Tekening; gekleurd; 106 x 72 cm.
  tijdlijn