Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
ABT PETRUS PARADAENS EN DE “TRAGEDIE” VAN 1728
Abt    Petrus    (Pieter)    Paradaens    was    abt    van    Vlierbeek    van    1699    tot    1728.    Hij    was    niet    erg    geliefd    bij    zijn    eigen gemeenschap.   De   verhouding   met   de   monniken   gaf   voortdurend   aanleiding   tot   conflicten.   De   oorzaak   was   wellicht   dat   de abt zeer streng was voor zichzelf en dit ook eiste van de hem toevertrouwde religieuzen... Het   kwam   al   snel   van   kwaad   naar   erger.   Het   ontging   de   Vlierbeekse   monniken   niet   dat   hun   abt   onderdak   verleende   aan uit   Frankrijk   gevluchte   jansenisten   en   met   hen   relaties   onderhield,   en   dat   hij   in   betrekking   was   met   jansenistische professoren   in   Leuven.   Dit   leidde   tot   ongerustheid,   wantrouwen   en   zelfs   tweespalt   binnen   de   monnikengemeenschap. Sommigen   traden   de   abt   bij,   anderen   wensten   zijn   vertrek.   In   de   Oostenrijkse   Nederlanden   was   op   dat   ogenblik   een   anti- jansenistische    kruistocht    aan    de    gang    en    de    klachten    uit    Vlierbeek    werden    door    de    overheden    aangegrepen    om krachtdadig in te grijpen. Er   volgde   een   buitengewoon   onderzoek   (visitatie)   te   Vlierbeek   door   Karel   d'Espinosa,   toen   al   verkozen   als   maar   nog   niet benoemd   als   bisschop   van Antwerpen.   D'Espinosa   kwam   onder   militaire   escorte   en   onaangemeld   te   Vlierbeek   toe   op   7   juli om   half   zes   's   morgens.   Hij   verraste   op   die   wijze   de   abt,   die   blijkbaar   een   gerucht   had   opgevangen   over   wat   zou   gebeuren en   aanstalten   maakte   om   te   vluchten.   Toen   de   bisschop   na   zijn   aankomst   binnentrad   in   de   kamer   van   Paradaens,   die   zich ziek   had   gemeld,   vond   hij   deze   laatste   inderdaad   te   bed,   maar   wel   in   reiskostuum!   De   abt   protesteerde   hevig   maar tevergeefs    tegen    deze    visitatie.    Ze    zou    ongeveer    tien    dagen    duren.    Na    nog    andere    incidenten    zoals    een    nieuwe vluchtpoging van Paradaens werd hij op 16 juli door D'Espinosa uit zijn ambt ontzet. De   "tragedie",   zoals   Paradaens   de   gebeurtenissen   zelf   omschreef,   was   nog   niet   ten   einde.   Op   22   juli   werd   hij   uit   Vlierbeek verbannen.   In   een   karos,   begeleid   door   drie   soldaten,   werd   hij   overgebracht   naar   de   abdij   van   Gembloers   (Gembloux).   Hij mocht dit klooster niet verlaten en was dus een gevangene. Enkele   maanden   na   zijn   overbrenging,   op   30   augustus,   bereikte   Vlierbeek   het   bericht   dat   Paradaens   ernstig   ziek   was.   Er werd   zelfs   gefluisterd   dat   men   hem   vergiftigd   had,   maar   dit   kan   niet   bewezen   worden.   Wegens   de   opgelopen   veroordeling mocht   Paradaens   niet   worden   berecht.   De   abt   en   de   monniken   van   Gembloers   durfden   dit   dan   ook   niet   doen.   Toch   is   het bekend   dat   een   vriend   uit   Leuven   hem   in   het   geheim   en   net   op   tijd   heeft   bezocht,   de   biecht   gehoord   en   het   H.   Oliesel toegediend. Op   18   september   1728   overleed   Paradaens.   Het   was   voorgeschreven   dat   zijn   lichaam   in   ongewijde   grond   diende   te worden   bijgezet.   Om   zo   een   vernederend   lot   te   voorkomen,   slaagden   enkele   monniken   van   Vlierbeek   erin   om   met   de   hulp van   vrienden   het   lijk   naar   hun   abdij   over   te   brengen,   en   dit   nog   vooraleer   de   autoriteiten   van   het   overlijden   op   de   hoogte werden   gebracht.   Gekleed   als   monnik,   en   rechtopzittend   zodat   het   leek   alsof   het   leefde,   werd   het   lichaam   in   een   karos gezet.   Zo   kwam   de   dode   de   dag   na   zijn   overlijden   te   Vlierbeek   toe   om   er   te   worden   begraven,   vermoedelijk   ergens   in   de boomgaard. In de jaren 1945-48 werden op initiatief van de toen pas gestichte Heemkundige Kring opzoekingen verricht naar dit graf. Men zocht natuurlijk naar een speld in een hooiberg omdat geen enkel document een concrete aanduiding geeft omtrent de ligging. Er werd een beroep gedaan op specialisten met pendel en wichelroede, en zelfs op paranormale hulp van helderzienden! De inspanningen bleven evenwel zonder resultaat. Misschien in de toekomst?... Dit   verhaal   leeft   ook   vandaag   nog   in   Vlierbeek,   ook   al   werd   de   abdij   meer   dan   200   jaar   geleden   opgedoekt.   De   zaak Paradaens   werd   opgevoerd   in   toneelspelen   en   de   goede   man   kan   ook   niet   ontbreken   in   een   schriktocht   van   de   Chiro   of Scouts. Bijgevolg is iedereen in Vlierbeek wel vertrouwd met de meer dan fameuze 'abt Paradaens'.  Vrij naar Maurits Smeyers' Vlierbeekse Kroniek (1992).
  tijdlijn