DE REFUGE VAN VLIERBEEK IN LEUVEN

(1415-1642)

        Sinds    het    midden    van    de    14de    eeuw    hadden    de    Brabantse hertogen   zich   te   Brussel   gevestigd.   Jan   IV   (1415-1427)   vertoefde echter    graag    te    Leuven    en    met    goedkeuring    van    abt    Jacobus Roelandts   werd   via   tussenkomst   van   de   stad   Leuven   de   refuge “Hof van Vliederbeeck’’ ter beschikking gesteld van de hertog.       Het   gebouw   wordt   in   1423   heringericht   op   kosten   van   de   stad.   Er wordt   zelfs   een   ruime   keuken,   een   kapel   en   een   zaal   voor   feesten en recepties toegevoegd.       Hertog   Jan   verbleef   er   regelmatig   tot   aan   zijn   dood.   Zijn   opvolger, Filips    van    Saint    Pol    (1427-1430),    wenste    deze    woonst    niet    te behouden    omdat    het    er    wegens    de    nabijheid    van    de    Dijle    te vochtig   was   en   dus   nadelig   voor   zijn   gezondheid.   Vlierbeek   werd in   1428   dan   ook   terug   in   bezit   gesteld   van   de   refuge.   In   1432 recupereerde   de   stad   gedeeltelijk   de   gedane   kosten   door   de   grote zaal   af   te   breken.   De   materialen   werden   voorlopig   opgeslagen   en zouden    naderhand    gebruikt    worden    bij    de    bouw    van    een    der gedeelten van het nieuwe stadhuis.         In    december    1532    brak    brand    uit    in    de    refuge    en    even    na Kerstmis   werden   de   ruïnes   overspoeld   door   de   Dijle   die   buiten haar   oevers   was   getreden.   Daarop   herbouwde   en   vergrootte   men het complex.    
Abdij van Vlierbeek
Het   vluchthuis   zou   naderhand   uitstekend   van   pas   komen   toen   in 1572    de    Vlierbeekse    abdij    werd    vernield.Vermits    het    ernaar uitzag   dat   het   verblijf   geruime   tijd   zou   duren,   keek   de   abt   uit naar   een   groter   onderkomen.   In   1574   verhuisde   hij   naar   de refuge   van   de   abdij   van   Sint-Truiden ,   (tot   dan   toe   het   klooster van     de     “Engelse     nonnen”)     gelegen     aan     de     Voer     (thans Capucijnenvoer,     op     de     plaats     waar     zich     de     Universitaire ziekenhuizen   bevinden).   Hier   beschikte   men   over   een   grote   tuin met vijvers.  
   In   1590   sloot   abt   Schaloen   een   overeenkomst   af   met   de   in   die tijd    erg    verarmde    bogaarden,    een    kleine    gemeenschap    van lekenbroeders,   woonachtig   in   een   klooster   in   de   Mechelsestraat. Het   Oratoriënhof   is   daarvan   nog   een   overblijfsel.   De   bogaarden namen   de   regel   en   het   kleed   van   de   benedictijnen   aan,   en   de Vlierbeekse   monniken   mochten   zich   vrij   in   hun   convent   vestigen. Daardoor    kon    de    vroegere    refuge    worden    verkocht    om    geld bijeen   te   brengen   voor   de   herbouw   van   Vlierbeek.   Plannen   om terug   te   keren   waren   weliswaar   levendig,   maar   er   zou   nog   een halve    eeuw    geduld    moeten    worden    geoefend    vooraleer    deze wens kon worden gerealiseerd.  
© Heemkundige Kring Vlierbeek         

DE REFUGE VAN VLIERBEEK IN LEUVEN

(1415-1642)

        Sinds    het    midden    van    de    14de    eeuw    hadden    de Brabantse   hertogen   zich   te   Brussel   gevestigd.   Jan   IV (1415-1427)   vertoefde   echter   graag   te   Leuven   en   met goedkeuring    van    abt    Jacobus    Roelandts    werd    via tussenkomst   van   de   stad   Leuven   de   refuge   “Hof   van Vliederbeeck’’ ter beschikking gesteld van de hertog.       Het   gebouw   wordt   in   1423   heringericht   op   kosten   van de   stad.   Er   wordt   zelfs   een   ruime   keuken,   een   kapel   en een zaal voor feesten en recepties toegevoegd.       Hertog   Jan   verbleef   er   regelmatig   tot   aan   zijn   dood. Zijn   opvolger,   Filips   van   Saint   Pol   (1427-1430),   wenste deze   woonst   niet   te   behouden   omdat   het   er   wegens   de nabijheid   van   de   Dijle   te   vochtig   was   en   dus   nadelig voor   zijn   gezondheid.   Vlierbeek   werd   in   1428   dan   ook terug     in     bezit     gesteld     van     de     refuge.     In     1432 recupereerde    de    stad    gedeeltelijk    de    gedane    kosten door   de   grote   zaal   af   te   breken.   De   materialen   werden voorlopig    opgeslagen    en    zouden    naderhand    gebruikt worden   bij   de   bouw   van   een   der   gedeelten   van   het nieuwe stadhuis.       In   december   1532   brak   brand   uit   in   de   refuge   en   even na   Kerstmis   werden   de   ruïnes   overspoeld   door   de   Dijle die     buiten     haar     oevers     was     getreden.     Daarop herbouwde en vergrootte men het complex.

Abdij van Vlierbeek

Geschiedenis