1642  ABT PETRUS SCRIBS

EN TERUGKEER NAAR VLIERBEEK

In   1641   verwisselden   abt   Sribs   en   de   monniken   hun   refuge   in   de   Mechelsestraat   voor   een   huis   in de   huidige   Diestsestraat,   tegenover   het   Sinte   Viven-gasthuys   (huidige   school   van   de   Dochters van   Maria,   of   Miniemeninstituut).   Dit   zou   echter   niet   lang   in   gebruik   blijven,   want   ondertussen waren te Vlierbeek zelf de werken van de heropbouw gestart. Van   Abt   Perus   Scibs   (1630   -   1653)   is   een   vrij   grote   koperen   stempel   bewaard,   gebruikt   voor   het aanbrengen   van   een   ex   libris   op   de   lederen   omslagen   van   boeken.   Hij   vertoont   het   wapenschild van   de   abt   in   een   prachtige   barokcartouche.   Het   wapen   van   de   abt   vertoont   drie   kreeften,   een zinspeling   op   de   naam   Scribs.   Zijn   devies   luidt:   Pedetentim   (Stap   voor   stap).   Deze   leuze   is perfect   toepasselijk   op   wat   deze   abt   uiteindelijk   heeft   gerealiseerd.   Stap   voor   stap   heeft   hij immers   de   Vlierbeekse   puinen   geruimd   en   hersteld   of   door   nieuwbouw   vervangen,   Op   27   maart   - in   de   lente   -   1642   keerde   hij   met   zijn   monniken   naar   Vlierbeek   terug,   zeventig   jaar   na   het gedwongen   vertrek.   Scribs   kreeg   dan   ook   bij   de   tijdgenoten   de   eretitel   van   tweede   stichter   van   de abdij. Het    feit    van    de    triomfantelijke    terugkeer    naar    Vlierbeek    ging    niet    onopgemerkt    voorbij. Verscheidene   tijdgenoten   loofden   in   hun   geschriften   enthousiast   het   initiatief   van   abt   Scribs.   Veel later,   in   1792,   zouden   de   Vlierbeekse   monniken   een   lofdicht   opstellen   ter   ere   van   de   toen   pas verkozen   abt,   waarin   ze   jubelend   herinnerden   aan   die   gebeurtenis:   “t   Is   heden   hondert   jaer   en vyftig juist geleden, dat wy uyt Loven zyn naer Vlierbeek toegetreden’. Een   eigenaardig   feit,   een   soort   “Vlaamse   kwestie”,   deed   zich   voor   tijdens   het   abbatiaat   van Scribs.   Hij   werd   er   namelijk   door   zijn   eigen   monniken   van   beschuldigd   de   Waalse   religieuzen   te bevoordelen   en   de   Vlaamse   te   tergen.   Wat   er   precies   gebeurde,   is   echter   niet   te   achterhalen.   De abt stierf in 1653, op eenenzestigjarige ouderdom.
Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek         

1642  ABT PETRUS SCRIBS

EN TERUGKEER NAAR VLIERBEEK

In   1641   verwisselden   abt   Sribs   en   de monniken        hun        refuge        in        de Mechelsestraat    voor    een    huis    in    de huidige    Diestsestraat,    tegenover    het Sinte    Viven-gasthuys    (huidige    school van      de      Dochters      van      Maria,      of Miniemeninstituut).   Dit   zou   echter   niet lang    in    gebruik    blijven,    want    ondertussen    waren    te Vlierbeek zelf de werken van de heropbouw gestart. Van   Abt    Perus    Scibs    (1630    -    1653)    is    een    vrij    grote koperen   stempel   bewaard,   gebruikt   voor   het   aanbrengen van   een   ex   libris   op   de   lederen   omslagen   van   boeken.   Hij vertoont   het   wapenschild   van   de   abt   in   een   prachtige barokcartouche.    Het    wapen    van    de    abt    vertoont    drie kreeften,   een   zinspeling   op   de   naam   Scribs.   Zijn   devies luidt:   Pedetentim   (Stap   voor   stap).   Deze   leuze   is   perfect toepasselijk      op      wat      deze      abt      uiteindelijk      heeft gerealiseerd.     Stap     voor     stap     heeft     hij     immers     de Vlierbeekse     puinen     geruimd     en     hersteld     of     door nieuwbouw   vervangen,   Op   27   maart   -   in   de   lente   -   1642 keerde    hij    met    zijn    monniken    naar    Vlierbeek    terug, zeventig   jaar   na   het   gedwongen   vertrek.   Scribs   kreeg dan   ook   bij   de   tijdgenoten   de   eretitel   van   tweede   stichter van de abdij. Het   feit   van   de   triomfantelijke   terugkeer   naar   Vlierbeek ging   niet   onopgemerkt   voorbij.   Verscheidene   tijdgenoten loofden   in   hun   geschriften   enthousiast   het   initiatief   van abt   Scribs.   Veel   later,   in   1792,   zouden   de   Vlierbeekse monniken   een   lofdicht   opstellen   ter   ere   van   de   toen   pas verkozen   abt,   waarin   ze   jubelend   herinnerden   aan   die gebeurtenis:    “t    Is    heden    hondert    jaer    en    vyftig    juist geleden,     dat     wy     uyt     Loven     zyn     naer     Vlierbeek toegetreden’. Een   eigenaardig   feit,   een   soort   “Vlaamse   kwestie”,   deed zich   voor   tijdens   het   abbatiaat   van   Scribs.   Hij   werd   er namelijk   door   zijn   eigen   monniken   van   beschuldigd   de Waalse    religieuzen    te    bevoordelen    en    de    Vlaamse    te tergen.    Wat    er    precies    gebeurde,    is    echter    niet    te achterhalen.   De   abt   stierf   in   1653,   op   eenenzestigjarige ouderdom.

Abdij van Vlierbeek

Geschiedenis