ABT LEONARDUS THYS (1752-1772)

Abt   Lenaerts   stierf   in   1752.   De   verkiezing   van   een   opvolger   greep   op   30   oktober   van dat   jaar   plaats   onder   leiding   van   de   kanselier   van   Brabant   en   de   abt   van   Gembloers. De   voorkeur   van   de   monniken   ging   uit   naar   Leonardus   Thys   uit   Westerlo.   Hij   was geboren   in   1707   en   had   filosofie   gestudeerd   aan   de   pedagogie   Het   Varken   (aan   het huidige   Hogeschoolplein)   te   Leuven.   Tweeëntwintig   jaar   oud   trad   hij   te   Vlierbeek   in.   De Mechelse   aartsbisschop   Thomas-Philippe   d'Alsace   (1714-1759),   geassisteerd   door   de abten   van   Park   en   van   Sint-Geertrui   te   Leuven,   kwam   de   installatie   en   wijding   van   de nieuwe    abt    verrichten.    Het    devies    van    Thys    luidde:    Candore    et    amore    ("Met oprechtheid en liefde"). Op   de   pastorie   van   Vlierbeek   hangt   nog   steeds   zijn   portret,   geschilderd   in   1763.   De   abt zit   neer   in   een   zetel,   waarvan   de   rug   versierd   is   met   zijn   wapenschild   en   devies.   Hij draagt   het   benedictijner   habijt;   zijn   mijter   bevindt   zich   op   een   tafel   naast   hem.   Naast een   boek   ligt   hier   ook   een   plan   met   het   opschrift:   Refugium   reaedif(icatum)   anno   1761. Het   betreft   hier   een   verwijzing   naar   de   herbouw   van   de   Vlierbeekse   refuge   te   Brussel, waar   abt   Thijs   in   1772   zou   overlijden.Het   gaat   om   een   plan   van   de   refuge   die   de   abdij te   Brussel   bezat   en   die   Thys   had   laten   herbouwen.   Dit   gebeurde   gedeeltelijk   uit   zijn persoonlijk   bezit.   We   weten   inderdaad   dat   deze   overste   de   geldelijke   situatie   van   zijn abdij   met   eigen   bijdragen   heeft   willen   saneren.   Samen   met   nog   een   paar   andere schilderijen   op   de   pastorie,   is   dit   een   overblijfsel   van   een   imposante   portrettengalerij   die eertijds   in   Vlierbeek   aanwezig   was   en   bij   de   aanstelling   van   een   nieuwe   abt   telkens werd   aangevuld.   De   reeks   werd   echter,   op   deze   schaarse   overblijfselen   na,   bij   de Franse Revolutie verspreid of vernietigd. Ondertussen   rees   een   ander   probleem.   De   onroerende   bezittingen   van   de   kloosters waren   onttrokken   aan   de   normale   circulatie   via   overerving,   verkoop   of   schenking,   en dus   ook   aan   de   taksen   die   bij   zulke   gelegenheden   moesten   worden   betaald.   Om   die reden   werd   al   sinds   de   middeleeuwen   getracht   de   verwerving   van   zulke   goederen   aan strenge    voorwaarden    te    onderwerpen.    De    burgerlijke    overheid    eiste    immers    een amortisatie.    Keizerin    Maria-Theresia     gaf    een    definitieve    vorm    aan    deze    oude wetgeving   door   het   Amortisatiedecreet   van   1753.   Dit   betekende   dat   de   kloosters   hun grondbezit   niet   meer   konden   uitbreiden,   en   dat   bezittingen   die   nog   niet   geamortiseerd waren,   moesten   worden   verkocht,   tenzij   de   eigenaar   mits   betaling   amortisatie   kon verkrijgen. Abt Thys   voerde   een   omvangrijke   briefwisseling   met   de   overheid   om   aan   het decreet   te   ontsnappen.   Hij   stelde   zelfs   een   dossier   samen   over   de   moeilijkheden   die   de abdij   de   laatste   twee   eeuwen   had   meegemaakt.   Zijn   pogingen   hadden   succes,   want voor   de   nog   verschuldigde   amortisaties   moest   slechts   een   zesde   van   het   vastgestelde bedrag worden betaald. De som werd naderhand nogmaals met een derde verminderd.
Pastorij Vlierbeek ©Kerkfabriek O.L.V. Vlierbeek Pastorij Vlierbeek ©Kerkfabriek O.L.V. Vlierbeek Martin van Meytens [Public domain], via Wikimedia Commons Martin van Meytens [Public domain], via Wikimedia Commons
Abdij van Vlierbeek

ABT LEONARDUS THYS (1752-1772)

Abt      Lenaerts      stierf      in      1752.      De verkiezing   van   een   opvolger   greep   op 30    oktober    van    dat    jaar    plaats    onder leiding   van   de   kanselier   van   Brabant   en de   abt   van   Gembloers.   De   voorkeur   van de   monniken   ging   uit   naar   Leonardus Thys   uit   Westerlo.   Hij   was   geboren   in 1707   en   had   filosofie   gestudeerd   aan de    pedagogie    Het    Varken    (aan    het huidige    Hogeschoolplein)    te    Leuven. Tweeëntwintig     jaar     oud     trad     hij     te Vlierbeek    in.    De    Mechelse    aartsbisschop    Thomas-Philippe d'Alsace   (1714-1759),   geassisteerd   door   de   abten   van   Park   en van   Sint-Geertrui   te   Leuven,   kwam   de   installatie   en   wijding van   de   nieuwe   abt   verrichten.   Het   devies   van   Thys   luidde: Candore et amore ("Met oprechtheid en liefde"). Op   de   pastorie   van   Vlierbeek   hangt   nog   steeds   zijn   portret, geschilderd   in   1763.   De   abt   zit   neer   in   een   zetel,   waarvan   de rug   versierd   is   met   zijn   wapenschild   en   devies.   Hij   draagt   het benedictijner   habijt;   zijn   mijter   bevindt   zich   op   een   tafel   naast hem.   Naast   een   boek   ligt   hier   ook   een   plan   met   het   opschrift: Refugium    reaedif(icatum)    anno    1761.    Het    betreft    hier    een verwijzing    naar    de    herbouw    van    de    Vlierbeekse    refuge    te Brussel,   waar   abt Thijs   in   1772   zou   overlijden.Het   gaat   om   een plan   van   de   refuge   die   de   abdij   te   Brussel   bezat   en   die   Thys had    laten    herbouwen.    Dit    gebeurde    gedeeltelijk    uit    zijn persoonlijk   bezit.   We   weten   inderdaad   dat   deze   overste   de geldelijke    situatie    van    zijn    abdij    met    eigen    bijdragen    heeft willen   saneren.   Samen   met   nog   een   paar   andere   schilderijen op    de    pastorie,    is    dit    een    overblijfsel    van    een    imposante portrettengalerij   die   eertijds   in   Vlierbeek   aanwezig   was   en   bij de   aanstelling   van   een   nieuwe   abt   telkens   werd   aangevuld.   De reeks   werd   echter,   op   deze   schaarse   overblijfselen   na,   bij   de Franse Revolutie verspreid of vernietigd. Ondertussen     rees     een     ander     probleem.     De     onroerende bezittingen   van   de   kloosters   waren   onttrokken   aan   de   normale circulatie   via   overerving,   verkoop   of   schenking,   en   dus   ook aan   de   taksen   die   bij   zulke   gelegenheden   moesten   worden betaald.    Om    die    reden    werd    al    sinds    de    middeleeuwen getracht    de    verwerving    van    zulke    goederen    aan    strenge voorwaarden   te   onderwerpen.   De   burgerlijke   overheid   eiste immers    een    amortisatie.    Keizerin    Maria-Theresia     gaf    een definitieve     vorm     aan     deze     oude     wetgeving     door     het Amortisatiedecreet   van   1753.   Dit   betekende   dat   de   kloosters hun   grondbezit   niet   meer   konden   uitbreiden,   en   dat   bezittingen die   nog   niet   geamortiseerd   waren,   moesten   worden   verkocht, tenzij   de   eigenaar   mits   betaling   amortisatie   kon   verkrijgen. Abt Thys   voerde   een   omvangrijke   briefwisseling   met   de   overheid om   aan   het   decreet   te   ontsnappen.   Hij   stelde   zelfs   een   dossier samen   over   de   moeilijkheden   die   de   abdij   de   laatste   twee eeuwen   had   meegemaakt.   Zijn   pogingen   hadden   succes,   want voor    de    nog    verschuldigde    amortisaties    moest    slechts    een zesde   van   het   vastgestelde   bedrag   worden   betaald.   De   som werd naderhand nogmaals met een derde verminderd.
Pastorij Vlierbeek ©Kerkfabriek O.L.V. Vlierbeek Pastorij Vlierbeek ©Kerkfabriek O.L.V. Vlierbeek

Abdij van Vlierbeek