Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        
ABT LEONARDUS THYS (1752-1772)
Abt   Lenaerts   stierf   in   1752.   De   verkiezing   van   een   opvolger   greep   op   30   oktober   van dat   jaar   plaats   onder   leiding   van   de   kanselier   van   Brabant   en   de   abt   van   Gembloers. De   voorkeur   van   de   monniken   ging   uit   naar   Leonardus   Thys   uit   Westerlo.   Hij   was geboren   in   1707   en   had   filosofie   gestudeerd   aan   de   pedagogie   Het   Varken   (aan   het huidige   Hogeschoolplein)   te   Leuven.   Tweeëntwintig   jaar   oud   trad   hij   te   Vlierbeek   in.   De Mechelse   aartsbisschop   Thomas-Philippe   d'Alsace   (1714-1759),   geassisteerd   door   de abten   van   Park   en   van   Sint-Geertrui   te   Leuven,   kwam   de   installatie   en   wijding   van   de nieuwe    abt    verrichten.    Het    devies    van    Thys    luidde:    Candore    et    amore    ("Met oprechtheid en liefde"). Op   de   pastorie   van   Vlierbeek   hangt   nog   steeds   zijn   portret,   geschilderd   in   1763.   De   abt zit   neer   in   een   zetel,   waarvan   de   rug   versierd   is   met   zijn   wapenschild   en   devies.   Hij draagt   het   benedictijner   habijt;   zijn   mijter   bevindt   zich   op   een   tafel   naast   hem.   Naast een   boek   ligt   hier   ook   een   plan   met   het   opschrift:   Refugium   reaedif(icatum)   anno   1761. Het   betreft   hier   een   verwijzing   naar   de   herbouw   van   de   Vlierbeekse   refuge   te   Brussel, waar   abt   Thijs   in   1772   zou   overlijden.Het   gaat   om   een   plan   van   de   refuge   die   de   abdij te   Brussel   bezat   en   die   Thys   had   laten   herbouwen.   Dit   gebeurde   gedeeltelijk   uit   zijn persoonlijk   bezit.   We   weten   inderdaad   dat   deze   overste   de   geldelijke   situatie   van   zijn abdij   met   eigen   bijdragen   heeft   willen   saneren.   Samen   met   nog   een   paar   andere schilderijen   op   de   pastorie,   is   dit   een   overblijfsel   van   een   imposante   portrettengalerij   die eertijds   in   Vlierbeek   aanwezig   was   en   bij   de   aanstelling   van   een   nieuwe   abt   telkens werd   aangevuld.   De   reeks   werd   echter,   op   deze   schaarse   overblijfselen   na,   bij   de Franse Revolutie verspreid of vernietigd. Bij   het   begin   van   zijn   aanstelling   liet   Thys   een   lijst   opmaken   van   de   lasten   en   schulden van   zijn   convent.   Er   is   sprake   van   de   reparatie   der   daken   en   van   andere   herstellingen, van   de   aankoop   van   het   nodige   voedsel,   zoals   kalveren,   lammeren,   ossen   en   varkens; de   bedragen   besteed   aan   vis,   wijn   en   vooral   aan   boter   liepen   zeer   hoog   op.   Het document   leert   tevens   dat   uit   de   gemeenschappelijke   kas   om   de   drie   jaar   voor   elke monnik   een   habijt   werd   betaald;   een   scapulier,   singel,   schoenen   en   een   paar   kousen kregen    ze    ieder    jaar.    Was,    olie,    vet,    kaarsen    en    specerijen    vormden    samen    een aanzienlijke   post.   Naast   tal   van   leveranciers   moesten   ook   het   personeel   en   andere ambachtslui   worden   vergoed.   De   lijst   vermeldt   volgende   personen:   kok,   onderkok   en keukenhulp,   smid,   kleermaker,   organist,   hovenier,   brouwer,   molenaar,   schrijnwerker, koetsier, rademaker, bakker, ossen- en varkensknecht enz. Ondertussen   rees   een   ander   probleem.   De   onroerende   bezittingen   van   de   kloosters waren   onttrokken   aan   de   normale   circulatie   via   overerving,   verkoop   of   schenking,   en dus   ook   aan   de   taksen   die   bij   zulke   gelegenheden   moesten   worden   betaald.   Om   die reden   werd   al   sinds   de   middeleeuwen   getracht   de   verwerving   van   zulke   goederen   aan strenge    voorwaarden    te    onderwerpen.    De    burgerlijke    overheid    eiste    immers    een amortisatie.    Keizerin    Maria-Theresia     gaf    een    definitieve    vorm    aan    deze    oude wetgeving   door   het   Amortisatiedecreet   van   1753.   Dit   betekende   dat   de   kloosters   hun grondbezit   niet   meer   konden   uitbreiden,   en   dat   bezittingen   die   nog   niet   geamortiseerd waren,   moesten   worden   verkocht,   tenzij   de   eigenaar   mits   betaling   amortisatie   kon verkrijgen. Abt Thys   voerde   een   omvangrijke   briefwisseling   met   de   overheid   om   aan   het decreet   te   ontsnappen.   Hij   stelde   zelfs   een   dossier   samen   over   de   moeilijkheden   die   de abdij   de   laatste   twee   eeuwen   had   meegemaakt.   Zijn   pogingen   hadden   succes,   want voor   de   nog   verschuldigde   amortisaties   moest   slechts   een   zesde   van   het   vastgestelde bedrag worden betaald. De som werd naderhand nogmaals met een derde verminderd.
Pastorij Vlierbeek ©Kerkfabriek O.L.V. Vlierbeek Martin van Meytens [Public domain], via Wikimedia Commons
  tijdlijn