ABT JAN VAN LANGRODE (1484-1519) 

De   betekenis   van   een   abdij   op   het   gebied   van   het   spirituele   leven   binnen   de   muren   en   op het    vlak    van    de    uitstraling    naar    buiten,    wordt    in    hoge    mate    bepaald    door    de persoonlijkheid   van   de   abt.   Van   1484   tot   1519   regeerde   in   Vlierbeek   Jan   van   Langrode.   Hij stamde   uit   een   vooraanstaande   familie   die   deel   uitmaakte   van   de   ‘legendarische’   Zeven Geslachten van Leuven. Reeds   omstreeks   1464   was   vanuit   de   benedictijnerabdij   van   Bursfeld   (Hannover)   een hervormingsbeweging    ontstaan    die    aanstuurde    op    het    nauwkeurig    naleven    van    de benedictijnse   regel,   waarvan   de   toepassing   in   de   loop   der   eeuwen   was   verzwakt.   In   de Zuidelijke   Nederlanden   schaarden   tal   van   kloosters   zich   achter   dit   initiatief,   onder   andere Gembloers   en   Affligem.   In   verband   hiermee   begaf   de   abt   van   Sint-Jacob   te   Luik,   als apostolisch   commissaris,   zich   in   1518   naar   Vlierbeek   om   deze   reformatie   te   propageren. Ofschoon   de   abdij   niet   officieel   bij   Bursfeld   aansloot,   toch   aanvaardde   ze   in   principe   de strengere leefwijze. Tijdens   de   eerste   jaren   van   zijn   abbatiaat      Gedurende   de   periode   waarin   de   keizerszoon Maximiliaan   van   Oostenrijk   bij   de   minderjarigheid   van   Filips   de   Schone   het   regentschap over     deze     gewesten     voerde     (1482-1493),     braken     in     de     Nederlanden     politieke moeilijkheden    uit.    In    1487    nam    te    Brugge    Maximiliaan    in    gevangen.    Dit    verwekte opschudding   in   het   Duitse   rijk   en   er   dreigde   oorlog.   Jan   van   Langrode   maakte   deel   uit   van de   delegatie   die   te   Keulen   de   Duitse   keizer   Frederik   III   van   Habsburg   (1440-1493)   ervan moest overtuigen dat Leuven trouw bleef aan Maximiliaan. Te Vlierbeek zelf kwam men tot herbronning.
Abdij van Vlierbeek
Door A. Durer
© Heemkundige Kring Vlierbeek         

ABT JAN VAN LANGRODE (1484-1519) 

De    betekenis    van    een    abdij    op    het gebied   van   het   spirituele   leven   binnen de    muren    en    op    het    vlak    van    de uitstraling    naar    buiten,    wordt    in    hoge mate   bepaald   door   de   persoonlijkheid van   de   abt.   Van   1484   tot   1519   regeerde in    Vlierbeek    Jan    van    Langrode.    Hij stamde     uit     een     vooraanstaande     familie     die     deel uitmaakte   van   de   ‘legendarische’   Zeven   Geslachten   van Leuven. Reeds   omstreeks   1464   was   vanuit   de   benedictijnerabdij van     Bursfeld     (Hannover)     een     hervormingsbeweging ontstaan   die   aanstuurde   op   het   nauwkeurig   naleven   van de    benedictijnse    regel,    waarvan    de    toepassing    in    de loop     der     eeuwen     was     verzwakt.     In     de     Zuidelijke Nederlanden   schaarden   tal   van   kloosters   zich   achter   dit initiatief,     onder     andere     Gembloers     en    Affligem.     In verband   hiermee   begaf   de   abt   van   Sint-Jacob   te   Luik, als   apostolisch   commissaris,   zich   in   1518   naar   Vlierbeek om   deze   reformatie   te   propageren.   Ofschoon   de   abdij niet   officieel   bij   Bursfeld   aansloot,   toch   aanvaardde   ze   in principe de strengere leefwijze. Tijdens de eerste jaren van zijn abbatiaat  Gedurende de periode     waarin     de     keizerszoon     Maximiliaan     van Oostenrijk   bij   de   minderjarigheid   van   Filips   de   Schone het    regentschap    over    deze    gewesten    voerde    (1482- 1493),   braken   in   de   Nederlanden   politieke   moeilijkheden uit.   In   1487   nam   te   Brugge   Maximiliaan   in   gevangen.   Dit verwekte   opschudding   in   het   Duitse   rijk   en   er   dreigde oorlog.    Jan    van    Langrode    maakte    deel    uit    van    de delegatie   die   te   Keulen   de   Duitse   keizer   Frederik   III   van Habsburg    (1440-1493)    ervan    moest    overtuigen    dat Leuven trouw bleef aan Maximiliaan. Te Vlierbeek zelf kwam men tot herbronning.
Door A. Durer

Abdij van Vlierbeek

Geschiedenis